Bluets

voice, electronics, and light

23 December 2025 — Nicosia International Festival (Nicosia)

About

Bluets is an exploration of silence, color, and sound, a meditative work where voice and electronic music dissolve into the luminous essence of blue. Inspired by journeys across the Aegean Sea and the layered depths of Mediterranean urban landscapes, it delves into the infinite shades and emotions of blue. As Yves Klein might suggest, it is both a technical challenge and a metaphysical experience.

This project is a collaboration between composer and visual artist Pandelis Diamantides and vocalist Kristia Michael, blending contemporary music, experimental electronic soundscapes, video art, and the poetics of light into a singular experience.

Concept Overview

Bluets is an interdisciplinary audiovisual performance that reimagines the expressive possibilities of contemporary music through the interplay of voice, electronics, and visual art. Inspired by journeys across the Aegean Sea and urban Mediterranean topographies, Bluets is a sonic meditation on silence, longing, and the infinite emotional range of the color blue. The work draws conceptual and atmospheric influence from Maggie Nelson’s prose-poem collection of the same name, translating literary nuance into a spatial and sensory experience.

Themes and Inspirations

Silence and Fragmentation: Evoking the poetic form, Bluets is structured in sonic “fragments,” allowing silence to play a key dramaturgical role.

Monochromy as Emotion: Inspired by Yves Klein’s blue monochromes and the affective qualities of the color itself, the piece explores blue not just as hue, but as a feeling.

Mediterranean Identity: Rooted in the landscape and history of the region, the work navigates themes of fluid identity, displacement, and memory.

Essay on the inspiration behind Bluets (Greek)

December 2025

Ο πλανήτης μας περικλείεται από το χρώμα μπλε. Από ωκεανούς, λίμνες, και ποτάμια που καλύπτουν τη μεγαλύτερη επιφάνεια της Γης, μέχρι τον μπλε ουρανό και πέρα από αυτόν, το σκοτεινό απέραντο σύμπαν.

Tα περισσότερα χρώματα που βλέπουμε καθημερινά καθορίζονται από την ανάκλαση, τη διάχυση και την απορρόφηση του φωτός. Έχοντας υψηλότερη συχνότητα, και επομένως υψηλότερη ενέργεια φωτονίων, το μπλε φως διασκορπίζεται από τα μόρια της γήινης ατμόσφαιρας πιο έντονα από άλλα χρώματα. Έτσι, όταν κοιτάζουμε τον Ουρανό ή τη Θάλασσα, αντιλαμβανόμαστε το διασκορπισμένο μπλε φως να φτάνει σε εμάς από εκεί.

Ταυτόχρονα, πέραν από λιγοστούς πολύτιμους λίθους (ζαφείρι, τοπάζι, λάπις λάζουλι και τιρκουάζ) σπάνια συναντάται το μπλε στο φυσικό κόσμο, γεγονός που οδήγησε διάφορους αρχαίους πολιτισμούς ανά τους αιώνες να θεωρήσουν το χρώμα αυτό ως πολύτιμο και μυστικιστικό. Στην αρχαία ελληνική μυθολογία, το μπλε συμβόλιζε τον Ουρανό. Η Θεά του Ουρανού Ήρα περιγραφόταν ως έχουσα μπλε φρύδια και συνδεόταν στενά με το μπλε παγώνι. Στο Χριστιανισμό, το μπλε συμβολίζει τη θεία αλήθεια, απεραντοσύνη και αιωνιότητα, και παράλληλα την ανθρώπινη αθανασία. Από τον δωδέκατο αιώνα, εγκαθιδρύεται η απόδοση του μαφόριου της Παναγίας με την απόχρωση ultra marine. Στο Ισλάμ, το μπλε θεωρείται προστατευτικό χρώμα και χρησιμοποιείται ευρέως στη διακόσμηση των τζαμιών. Στον Ινδουισμό, το μπλε συνδέεται με τη γνώση και τη θεία δύναμη, με πολλούς θεούς, όπως τον Ράμα και τον Κρίσνα, να απεικονίζονται με μπλε δέρμα.

Στην αλχημεία, την αρχαία, μυστικιστική πρακτική που συνδυάζει στοιχεία χημείας, φιλοσοφίας, αστρολογίας και πνευματικότητας, το μπλε συνδέεται με την πνευματική ανύψωση και τον εξαγνισμό. Συχνά αντιπροσωπεύει τη φάση της χημικής διάλυσης, όπου η πρώτη ύλη διαλύεται για να ξεκινήσει η μετατροπή της σε μια πιο καθαρή ουσία. Αυτό το στάδιο συνδέεται συμβολικά με το νερό, ένα στοιχείο που συχνά απεικονίζεται με το μπλε χρώμα και παίζει βασικό ρόλο στην αλχημική διαδικασία. Ορισμένοι αλχημιστές συνέδεσαν αυτό το χρώμα με την αναζήτηση της γνώσης και της κρυμμένης σοφίας, συνδέοντας το με απόκρυφα μυστήρια και μυστικά της μεταστοιχείωσης.

Εμπνευσμένοι από την κατανόηση του μπλε στην ανθρώπινη ιστορία και τέχνη, δημιουργούμε μαζί με τον Παντελή Διαμαντίδη, μια εγκατάσταση στην οποία η ανάμνηση και η αντίληψη του χρώματος (ή του φωτός) συνδέεται με τον ήχο και τη φωνή.

Ο ηλεκτρονικός ήχος αποδεσμεύει τον άνθρωπο από την ύλη και τον συνδέει με μια φουτουριστική ιδέα έκφρασης, ενώ η φωνή παραπέμπει στην ανθρώπινη φύση αποτελώντας την πιο πρωτόγονη μορφή επικοινωνίας. Το φως, οι αποχρώσεις και μερικές φορές η απουσία του μπλε περικλείουν τον παραστατικό χώρο σε μια προσπάθεια συνειδητής εμβύθισης στον κόσμο αυτό.

Music Single: Bandcamp